Identificatie

Identificatie ‘Ik heb geen ziekte en ik heb ook geen cerebrale parese. Ik kan alleen wat minder.’
Dit typte Sterre laatst. En het maakte mij blíj.

Al jaren hang ik de theorie aan dat het belangrijk is om je niet te identificeren met een ziekte. Als je dat doet, haal je namelijk de collectieve, negatieve lading van ‘het verhaal’ rondom die ziekte op je schouders. Wat de statistieken zijn (waar jij dan niet onderuit zou kunnen komen), de beperkende overtuigingen die andere mensen erover hebben en het algemene gevoel dat je ‘zielig’ zou zijn als je überhaupt iets ‘hebt’. 

Cerebrale parese wordt ook nog eens omschreven als een handicap met een ‘blijvend karakter’. Zelfs dat kun je in twijfel trekken: alles is energie, en energie kan altijd in beweging komen of worden gebracht… Alles verandert voortdurend, zowel binnenin als buiten ons. Niets is eigenlijk blijvend, toch?

Natuurlijk heb ik Sterre de afgelopen jaren op mijn eigen manier meegegeven dat een andere kijk op de wereld ook voor een totaal andere uitkomst kan zorgen. En Sterre liet al vaker zien hoe zij dit zelf vertaalde. Op school mocht ze ooit deze zin afmaken: Wij hebben dit geloof… 
Christendom, Islam, Jodendom, zoiets werd er bedoeld. Maar Sterre typte: ‘Dat ik alles kan lirren.’
Prachtig…
Wij verwerpen de feiten niet, maar we nemen niet het hele negatieve verhaal over een situatie op onze nekken.

Zo mooi vond ik dus ook de bovenstaande uitspraak, die volledig uit Sterre zelf kwam. ‘Toevallig’ heb ik net het boek Hoeders van de aarde van Alberto Villoldo uit en daarin stond ook al zo’n rake zin. 
Het verleden hoeft ons heden niet van tevoren te bepalen.
Visies naar mijn hart.

Share:

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

2 Reacties

  1. Lin
    21 november 2019 / 14:26

    Mooi! Sowieso is iets ‘hebben’ niet iets ‘zijn’ toch 🙂 Toevallig dat ik van de week las over Jan de Klerk uit Arnhem (artikel Omroep Gelderland): Jan is blind en loopt hard: ‘Eigenlijk is het niet moeilijk, ik kan alles behalve zien’. Ik vond het prachtig en ontzettend knap dat Sterre dit al zo jong weet en zelfs het ‘behalve’ kan uitschakelen voor die hele grote toekomst die ze nog voor zich heeft. Grote bewondering ook voor jullie als ouders, Sterre heeft het natuurlijk niet uit de lucht gegrepen, maar meegekregen. Het zou vanzelfsprekend moeten zijn maar dat is het helaas niet.

    • skaars
      Auteur
      21 november 2019 / 14:49

      Dankjewel voor je mooie reactie, Lin!