Twaalf

Klaver vier

De eerste jaren van Sterres leven fantaseerde ik nog wel eens over hoe zij had kúnnen zijn als het zuurstoftekort onze deur voorbij was gegaan en ons niet op alle fronten radicaal wakker had geschud.
Maar nú…
Donderdag wordt Sterre twaalf. En in haar huidige vorm heeft zij zoveel ruimte ingenomen in mijn hoofd, hart en ziel – in mijn hele wezen en bestaan – dat er simpelweg geen ruimte over is om te fantaseren hoe zij had kunnen zijn als zij niet vlak na haar geboorte zo onverbiddelijk beschadigd was geraakt.
Exact hoe zij nu is, dát is Sterre. Met haar spastische lijf, haar spraakcomputer en – op z’n tijd – haar eigen grillen. Onze dochter. De liefste en de dapperste. Hoe dapper kun je zijn.

Boekpresentatie ‘brus en zus’

brus en zus

Even twijfelde ik: zou ik het filmpje delen van onze boekpresentatie en de overhandiging van het eerste exemplaar van ‘brus en zus’ aan Lucille Werner? Ons verhaal is intiem…

Maar dat zijn mijn verhalen eigenlijk altijd. En mijn eerdere boeken over Sterre zijn dat zeker ook. Zowel Gefeliciteerd, het is een… gehandicapt kindje als Sterre zingt haar eigen lied én Speciale mama’s komen recht uit mijn hart. En ons nieuwe boek brus en zus heb ik zelfs samen met mijn kinderen geschreven, dat komt zo mogelijk nóg dichterbij.

Reacties van familieleden overtuigden mij. Ook onze uitreiking aan Lucille mag worden gezien. Vind je het filmpje mooi? Abonneer je dan ajb op mijn kersverse YouTube-kanaal. Er staan al een tijdje meer video’s op de planning… wordt vervolgd!

Alles komt goed

Alles komt goed

Wat een toestand. Afgelopen maandag kwamen wij net bij Sterres therapeut in Nijmegen vandaan toen we hoorden over de op handen zijnde harde lockdown. Ik schoot meteen in de regelmodus.

Sterre is in de kerstvakantie jarig, dus ze zou aanstaande vrijdag op school trakteren. Maar de scholen moesten dinsdagmiddag al dicht, dus snel uitdeelspullen kopen, zodat Sterre haar verjaardag eerder kon vieren. Sietse z’n kerstviering werd naar voren gehaald, dus gauw zijn nette kleren bij elkaar zoeken. En ík had deze week volop werkafspraken staan, dus vlug verplaatsen wat ik kon en oppas regelen voor de uren die ik echt zou moeten maken, terwijl de kinderen onverwacht niet meer naar school mogen.

Ik zit middenin de promotiefase van ons nieuwe boek ‘brus en zus’. Heb daar nog zoveel plannen en ideeën voor, maar natuurlijk weet ik: gezondheid is het belangrijkst. En als we tot stilstand worden geroepen, dan is dat zeker niet voor niets…

Dus ik probeer zo goed en zo kwaad als het gaat mee te bewegen. Me aan te passen en flexibel te zijn. Ik duik straks in alle instructies die we gisteren meekregen van zowel Sterres als Sietses school. Over het gebruik van Google Meet, Classroom, Zuluconnect, Teams en meer digitale namen waar ik vóór de eerste lockdown nooit van had gehoord. En waar ik me nu weer in moet verdiepen, om mijn geheugen op te frissen en te zorgen dat zowel mijn dochter als zoon straks klaar zijn om het onderwijs op afstand te volgen. Alles komt goed, dat is al jaren mijn motto. Maar een toestand is dit wel.

brus en zus

brus en zus met Lucille

Vanochtend mochten wij het eerste exemplaar van ons nieuwe boek ‘brus en zus’ overhandigen aan niemand minder dan Lucille Werner. Dit was heel bijzonder voor ons, omdat zij dezelfde handicap heeft als Sterre (alleen in lichtere mate). En zij is een prachtig voorbeeld van iemand met een handicap die zich daar zeker niet door laat beperken.

Vier dagen na Sterres geboorte lag Sterre op de speciale IC voor baby’s in het VUmc in Amsterdam. Toen Mark en ik even in het ziekenhuisrestaurant zaten, liep daar Lucille… In toeval geloofden wij al niet meer, we zagen het als een prachtig teken. Een teken dat wij hoop mochten houden dat ook onze Sterre op een dag haar licht zou kunnen laten stralen.

Vandaag, bijna twaalf jaar later, was het om deze reden extra speciaal dat Lucille ons nieuwe boek in ontvangst wilde nemen. ‘brus en zus’ is vanaf nu te koop via bol.com: klik erop voor meer info of om het te bestellen!

brus en zus

Nog héél even…

Nog héél even…

Ons nieuwe boek is van de drukker gekomen! En het ziet er gedrukt en wel zelfs nóg mooier uit dan ik had verwacht. Zo fijn.

brus en zus (ja, eindelijk mag ik de titel onthullen!) gaat over Niels (7) en Ninte (11). Dit is de korte beschrijving:
Niels lijkt een heel gewone jongen. Maar hij is een brus, want hij heeft een gehandicapte zus. Maakt dat hem bijzonder?
Ninte lijkt een heel bijzonder meisje, want zij zit in een rolstoel. Maar is zij misschien toch ook gewóón?
Je leest het in dit autobiografische omkeerboek dat Stephanie Kaars samen met haar kinderen schreef. Een prachtig (voorlees)boek voor iedereen, of je nu zeven bent of honderdzeven.

Anderen over brus en zus:
‘In één adem uitgelezen. Ontroerend, grappig en vol met liefde’
Hinke Piersma, auteur

‘Past heel erg in deze tijd van omgaan met díversiteit’
Petra Reedijk, orthopedagoog en onderwijsadviseur

‘Dit verhaal verdient een breed lezerspubliek’
Jean Christophe Boele van Hensbroek, uitgever

– – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – – –

Nog héél even en dan is het 8 december. Vanaf die dag is ons nieuwe boek net als mijn andere boeken te koop via bol.com.

brus en zus, samen bijzonder (Uitvoering: hardcover)
Stephanie Kaars & kinderen
Uitgeverij Licht
www.uitgeverij-licht.nl
ISBN 978-90-9033634-3

brus en zus